მამუკა ხანთაძის ბლოგი

Home » ჩემი წერილები » წიგნის კითხვის შესახებ

წიგნის კითხვის შესახებ

ხშირად მსმენია, რომ „თანამედროვე ბავშვები“ წიგნებს არ კითხულობენ. ეს მცდარი მოსაზრებაა. ზოგადად  „თანამედროვე ბავშვი“საერთოდ არ არსებობს. ჩვენ გვიყვარს ყველაფრის განზოგადება. უბრალოდ არსებობენ ბავშვები, რომლებიც კითხულობენ და არსებობენ ბავშვები, რომლებიც არ კითხულობენ. მართებული იქნება კითხვა დაისვას ასე: რატომ კითხულობს ზოგიერთი „თანამედროვე ბავშვი“ და რატომ არ კითხულობენ  სხვები.

ხშირად, რაიმე  ძალიან პოპულარი აზრი მითი აღმოჩნდება ხოლმე, მაგალითად, მითი რომ არ არსებობენ კარგი, თანამედროვე, საბავშვო მწერლები. ასე რომ ამბავი არამკითხველი ბავშვების შესახებ, ასევე მითია. საბჭოთა დროს გასაშუალებული სტატისტიკური მშობლები და ბავშვები არსებობდნენ. სოციალური და ეკონომიკური ფაქტორები ნიველირებული იყო. ჩვენს დროში ბავშვებს შორის განსხვავება გაცილებით დიდია. და სოციალური მდგომარეობა საერთოდ არ ასახავს მიდრეკილებას კითხვის მიმართ.

თუმცა შეიცვალა სხვა რამ – მკითხველობითი სიტუაცია. ახლა გაცილებით მეტი საშუალებაა გართობისთვისა და ინფორაციის მიღებისთვის. კითხვა კი არც თუ ისე მარტივი პროცესია ამისათვის. წიგნის საკმაოდ რთულად კონსტრუირებული საგანია. განსხვავებით კინოსა და სერიალებისგან საიდანაც ინფორმაცია გამზადებული სახით მიეწოდება ადამიანს და არ საჭიროებს ინტელექტუალურ დამუშავებას. ამასთან წიგნების ფასიც გაიზარდა. გაჩნდა ინტერნეტი. საგამომცემლო ინდუსტრია ჩვეულებრივი ბიზნესის რანგში გადის, არანაირი ხელშეწყობა არ აქვს სახელმწიფოსგან. ასე რომ წიგნის კითხვის წინააღმდეგ რამდენიმე ფაქტორმა მოიყარა თავი. მიუხედავად ამისა ვერ ვიტყვი რომ ბავშვები საერთოდ არ კითხულობენ.

მაინც სად უნდა ჩამოუყალიბდეს კითხვის ჩვევა ადამიანს? პირველ რიგში – ოჯახში. სწორედ აქ ფორმირდება საწყისი ბაზა. ვერ მოვთხოვთ იმ ბავშვს კითხვას, რომელთანაც ოჯახში არ კითხულობენ ან არ აქვთ წიგნები. და მაინც თუ კი არსებობენ ბავშვები, რომლებიც საერთოდ არ კითხულობენ, როგორ მოვიქცეთ ამ შემთხვევაში? პასუხი მარტივია – აუცილებლად უნდა შევუნარჩუნოთ კონტაქტი წიგნთან, თუ ინტელექტუალური არა, ფიზიკური მაინც. მისი თანდასწრებით დავალაგოთ წიგნები, შევთავაზოთ სტუმრებს საოჯახო ბიბლიოთეკის დათვალიერება, ხშირად მოვიყვანოთ წიგნი როგორც ამა თუ იმ ინფორმაციის წყარო. ისტორია გვასწავლის, რომ შეუძლებელია ადამიანის პროგნოზირება, ასე, რომ არ გაგიკვირდეთ თუ თქვენმა ბავშვმაც ერთ მშვენიერ დღეს გადმოიღოს წიგნი თაროდან და დაიწყოს კითხვა. გააკეთეთ ისე, რომ წიგნი არ იყოს „უცხო სხეული“ თქვენს ოჯახში.

უმთავრესი მაინც ის არის, რომ ადამიანს ჩამოუყალიბდეს კითხვის ჩვევა… იკითხოს ასოები, შეადგინოს მათგან სიტყვები, სიტყვებისგან წინადადებები, ჩასწვდეს მათ აზრს, მოიხმოს ფანტაზია და გახადოს ტექსტი სუბიექტური, მისთვის საინტერესო. სათვალთვალო კამერის ჩანაწერის ყურება მეტად დამღლელი და მოსაწყენი რამაა, თუმცა თუ კარგი რეჟისორი დაამონტაჟებს, შესაძლოა ხელოვნების ნიმუში შეიქმნას, სწორედ ეს არის სუბიექტივიზმი, სწორედ ობიექტური რეალობის მხატვრულ სუბიექტივიზმად წარმოსახვაა საინტერესო… სწორეგ იქ, სადაც ჩნდება ავტორის მიდგომა.

 


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: